Juste une Illusion

Het is 1985. The Cure en Imagination strijden in de hitparade, Kohl en Mitterrand op het wereldtoneel — en in een voorstad van Parijs staat het gezin van de bijna dertienjarige Vincent op instorten. Vader Yves (Louis Garrel) verloor zijn baan maar durft dat niet te vertellen; moeder Sandrine (Camille Cottin) verlangt na jaren als secretaresse naar meer. Terwijl thuis de ruzies oplaaien, beleeft Vincent zijn eerste grote verliefdheid en zet hij zijn eerste stappen richting volwassenheid. Regisseurs Nakache en Toledano (Intouchables, Hors Normes) keren terug met een warme, hilarische ode aan de muziek, mode en nostalgie van de jaren 80 — en een universeel verhaal over een puber die zichzelf ontdekt, en ouders die elkaar moeten herontdekken. -- It's 1985. The Cure and Imagination battle it out in the charts, Kohl and Mitterrand on the world stage — and in a Paris suburb, almost-thirteen-year-old Vincent's family is falling apart. His father Yves (Louis Garrel) has lost his job but can't bring himself to say so; his mother Sandrine (Camille Cottin), after years as a secretary, is longing for something more. As the arguments at home grow louder, Vincent falls in love for the first time and takes his first steps into adulthood. Directors Nakache and Toledano (Intouchables, Hors Normes) return with a warm, hilarious ode to the music, fashion and nostalgia of the 80s — and a universal story about a teenager discovering himself, and parents rediscovering each other.