Bardi

(English below) Op de vlakten van Marokko worden opgroeiende jongens ingewijd in Tbourida, een eeuwenoude ruiterkunst waarbij teams volgens vaste patronen en rituelen als gesloten front naar voren galopperen en met buskruit in de lucht schieten. Beginnend bij twee broers die al van jongsafaan een volwaardige Bardi willen worden, ontvouwt zich een portret van meerdere personages. Over meerdere jaren zien we de zorg en broederschap achter dit spektakel.Kracht en precisie gaan hand in hand met tederheid, humor en kwetsbaarheid. Lichamen, paareden, stof en lied vormen samen een performance waarin alledaagse identiteiten worden afgeschud: de boer wordt generaal, de jongeman een prins, de arbeider een held. Spel en fantasie vormen ook de relaties tussen de filmmaker en de ruiters, geïnspireerd door hoe zij zichzelf zien en presenteren. In dit tweede deel in een trilogie van Tala Hadid, na haar eerdere House in the Fields over de coming of age van Amazigh-meisjes, ontstaat een epos uit het alledaagse. Daarin lijken de paarden met hun blikken en stampende hoeven een eigen verhaal te vertellen. -- Across the plains of central Morocco, men and boys gather for Tbourida, a centuries-old equestrian tradition in which riders charge in formation and fire gunpowder into the air. Beginning with two young brothers aspiring to become accomplished riders, Bardi opens up to become a portrait of multiple characters. Filmed over several years, it follows the bonds of care and fraternity that sustain the spectacle.Force and precision coexist with tenderness, humour and vulnerability. Through bodies and horses, dust and song, performance transforms everyday identities: the farmer becomes a general, the young man a prince, the worker a hero. Play and invention also emerge from the relationships between filmmaker and riders, inspired by how they imagine and present themselves. An epic built from ordinary lives, this is the second part of a trilogy by Tala Hadid, following House in the Fields about the coming of age of Amazigh girls. In three movements, Bardi makes room for chance and transformation. The horses’ gazes and gestures gradually draw us beyond the human world.