Flamenco Sketches

(English below) Al vanaf de onverwachte opening is duidelijk dat Flamenco Sketches even uitdagend is als de flamenco zelf. Vrij associërend groeit de film uit tot een brede verkenning van de manier waarop deze Spaanse dans- en muziekstijl verbonden is met historische en artistieke ontwikkelingen. De begeleidende stemmen in voice-over vertellen niet alleen over de geschiedenis van de flamenco, maar laveren ook tussen verbazing en speculatie. Ze laten zich daarbij inspireren door een rijke montage van archiefmateriaal vol intrigerende details, van één van Edisons allereerste kinetoscoop-filmpjes met de danseres Carmencita, tot een ironisch fragment met Hillary Clinton. Belangrijk is de band met moderniteit, met machines en avant-gardekunst. Namen als die van Arp, Miró, Chaplin, Saura, Dalí en tal van anderen komen voorbij. Er is erotiek, censuur en via de Spaanse Burgeroorolog en het kolonialisme speelt politiek ook mee – zonder de emotie en melancholie tekort te doen. De flamenco als levend element in de tijd. -- From its unexpected opening scene, it’s clear that Flamenco Sketches is every bit as challenging as flamenco itself. Freely associative, the film expands into a wide-ranging exploration of the ways this Spanish dance and music form is connected to historical and artistic developments. The narrators not only recount the history of flamenco, but also alternate between wonder and speculation. They draw inspiration from a wealth of archival material full of intriguing details, from one of Edison’s earliest Kinetoscope films, featuring the dancer Carmencita, to an ironic clip of Hillary Clinton. Flamenco’s connection to modernity, machinery, and avant-garde art is highlighted. Arp, Miró, Chaplin, Saura and Dalí all make an appearance. The exploration ranges from eroticism and censorship to the politics of the Spanish Civil War and colonialism, without losing sight of flamenco’s emotion and melancholy. Flamenco portrayed as a living presence through time.