Jenin & the Nakba Between Us

(English below) In 2016 keert Serene Husni, een Palestijnse filmmaker in diaspora, voor het eerst terug naar Jenin, de geboorteplaats van haar ouders, die uitweken toen Israël in 1967 de Westelijke Jordaanoever bezette. Ze begint aan een portret van hedendaags Jenin en filmt de stad, haar dorpen en het vluchtelingenkamp. Indrukken die ze aanvult met beelden uit het familiearchief. Gesprekken met boeren, marktlui, en anderen helpen haar begrijpen wat haar camera vastlegt, of juist niet kan filmen. In voice-over geeft ze haar reactie. Verhalen over de Nakba en de bezetting, over ingenomen land en de muur, en over watermeloenen die nu uit Israël komen. Ze filmt ook kinderen, die maken plezier en weten toch wat er speelt. Er is volharding en soms ook hoop. Een Palestijns gezin geniet van een picknick op land waar kolonisten zijn verdwenen – voor korte tijd. Husni filmde over een periode van tien jaar, waarin het dagelijks leven steeds zwaarder werd en de Israëlische militaire aanwezigheid steeds nadrukkelijker. Veel van de beelden draaide ze in 2023, kort voor 7 oktober, waarmee de film ook een portret wordt van een Palestijnse gemeenschap op de vooravond van vernietiging. -- Diasporic Palestinian filmmaker Serene Husni returns in 2016 for the first time to her parents’ hometown of Jenin, from which they fled when Israel occupied the West Bank in 1967. Attempting to create a portrait of contemporary Jenin, she begins filming: the city, its villages, and refugee camp, complementing these impressions with footage from the family archive. Conversations with farmers, market vendors, and elders help her understand what her camera can and cannot capture. In voice-over, she reflects on what she encounters: stories of the Nakba and the occupation, of land confiscations and the Wall, and of watermelons that now come from Israel. She also films children at play, who are nonetheless aware of what is happening around them. There is perseverance and sometimes also hope. A Palestinian family enjoys a picnic on land which settlers have left, albeit temporarily. Husni made the film over a decade, during which daily life under occupation grew ever more difficult and Israeli military presence increasingly conspicuous. With much of the film shot shortly before October 7, the film offers a haunting record of a Palestinian community on the eve of violent erasure.