Time and Water

(English below) De IJslandse schrijver Andri Snær Magnason krijgt de opdracht om een tekst te maken voor een plaquette ter herdenking van Ok, een gletsjer die stierf door klimaatverandering. Wat wat schrijf je bij zo’n gelegenheid? De gletsjers op IJsland smelten in een onthutsend tempo; Ok was de kleinste. Andri voelt een diepe band met de IJslandse natuur die generaties lang is doorgegeven. Zijn grootouders behoorden tot de eerste onderzoekers die de IJslandse Vatnajökull beklommen, de grootste gletsjer van Europa. Regisseur Sara Dosa, die in haar film Fire of Love een Frans vulkanologen-echtpaar portretteerde, combineert in Time and Water een familiegeschiedenis met IJslandse mythen en sagen, ontzag voor de natuur en vooral een poëtische blik op herinnering. Terwijl zijn grootvader dementeert, realiseert Andri zich dat een gletsjer, net als fotografie, het verstrijken van de tijd documenteert. Het ijs is het geheugen van de aarde. De film legt op zijn beurt voor ons nageslacht vast hoezeer mens en natuur verbonden zijn. -- Icelandic writer Andri Snær Magnason is commissioned to write a text for a plaque commemorating Ok, a glacier that died as a result of climate change. But what do you write for such an occasion? Iceland’s glaciers are melting at an alarming rate; Ok was the smallest of them. Andri feels a deep connection to Icelandic nature, passed down through generations. His grandparents were among the first researchers to climb Iceland’s Vatnajökull, Europe’s largest glacier. Director Sara Dosa, whose film Fire of Love portrayed a French volcanologist couple, combines family history with Icelandic myths and sagas, a sense of awe at the natural world, and above all a poetic reflection on memory in Time and Water. As his grandfather develops dementia, Andri realizes that a glacier, like photography, embodies the passage of time. The ice is the memory of the Earth. The film, in turn, preserves for future generations just how deeply humanity and nature are intertwined.