Gioia mia

Nico moet de zomer doorbrengen op Sicilië bij een oude tante. Daar woont zij in een groot appartement, ouderwets ingericht en zonder moderniteiten. De komst van de levendige jongen verstoort haar dagelijkse routine, maar gaandeweg ontwikkelt zich een ontroerende band. Gioia mia is het speelfilmdebuut van Margherita Spampinato, die eerder een aantal korte films maakte. Ze schreef, regisseerde én monteerde de film zelf. Gioia mia is direct geïnspireerd op Spampinato’s eigen jeugdherinneringen. Zij bracht als kind elke zomer door bij haar tantes in Sicilië. Ook putte ze inspiratie uit het gedrag van haar eigen kind en diens vriendjes. Scampinato maakte Gioia mia niet alleen uit nostalgische overwegingen, maar ook als onderzoek naar wat een kindertijd vormgeeft — hoe ervaringen, rituelen en relaties kinderen helpen groeien en emotioneel volwassen worden. *** Nico has to spend the summer in Sicily with an elderly aunt. She lives in a large apartment, furnished in an old-fashioned style and without modern conveniences. The arrival of the lively boy disrupts her daily routine, but gradually a touching bond develops between them. Gioia mia is the feature film debut of Margherita Spampinato, who previously made a number of short films. She wrote, directed, and edited the film herself. Gioia mia is directly inspired by Spampinato's own childhood memories. As a child, she spent every summer with her aunts in Sicily. She also drew inspiration from the behavior of her own child and his friends. Scampinato made Gioia mia not only out of nostalgia, but also as an exploration of what shapes childhood—how experiences, rituals, and relationships help children grow and mature emotionally.